तिमीलाई चाहें मेरो गल्ती के
मन पराएँ मेरो गल्ती के

एउटा गुलाफ तिम्रै नाउँमा
मन्दिरमा चढाएँ मेरो गल्ती के

तिमि मात्र तिमि भनि आएँ
मुटुमै सजाएँ मेरो गल्ती के

कति बेहोशी भएछु म त
तिमि मै हराएँ मेरो गल्ती के 

तिम्रो मेरो मिलनदेखि ईर्ष्या रैछ सारालाई
आखिर जून पाएपछि झराल्यौ नि तारालाई

बुझ्न मैले सकिन बनाओटी मायाको  खेल
के भनेर बुझुं तिम्रो धोका दिने पारालाई

थकित हुदाँ पायौ मलाई मनको तिर्खा मेट्यौ पनि
 अनि अन्तै नजर मोड्यौ बिर्सियौ नि धारालाई

जिन्दगीमा मेरो भागमा सुख कहिल्यै नपरेसी
भाग्य अन्तै देखेपछी छाड्यौ कर्महारालाई 

यसरी  मलाई मारेउ नि दैब

मर्नु न बच्नु पारेउ नि दैब 

प्रेमको फुल हासेरै फुलेथ्यो 

झटारो हानी झारेउ  नि दैब 

बिरुवा त सानोमा रोप्छन् 

बोटै उक्काई सारेउ नि दैब 

मेरो प्रेम तिम्रै खेल थियो 

आफ्नै खेलमा हारेउ नि दैब 

प्रेम देउ भनि हात फैल्याएथें 

दिन्छु भनि भनि टारेउ नि दैब 

     - प्रकाश भुसाल "अन्जान " 

म ढाटदिन तिमी बाट तर्किएर पर सरे
आफ्नै  मुटु भित्र पीडा छर्किएर पर सरे

लहरो तान्यौ  तिमीले पहरो आफै थर्कियो
तिम्रै आखा अगाडि म लर्किएर पर सरे

भावना त केवल कोरा कागजमा सीमित भए
यथार्थमा बुझेनौ मलाई झर्किएर पर सरे

रहर र चाहना त मेरा पनि थिए होलान्
कच्चा धागो बनायौ प्रेम सर्किएर पर सरे

तिम्रो मातमा  केवल सारथी  न  बने  म
पियौ सराब फ्याक्यौ प्याला चर्किएर पर सरे

मुटु दिए तिमीलाई जलाएर फाली  दियौ
सम्बोधन  त्यो हिर्दयको नकारेर गाली  दियौ

नदी किनार बालुवामा घिस्रिएथे एक्लै
पाउ भरि काडा बिझ्यो दुई हातको ताली दियौ

हिर्दयमा तिमीलाई खास बनाई सजाएथे
त्यही निशानलाई आफैले बारबार पखाली दियौ

उडी जुन छुन्छु भन्दै सिढी माथि उक्लेकोथे
 हावाको पो आड रैछ सिधै तल खसाली दियौ

                           - विवेक मल्ल  'ठकुरी'

भमराले साइनो जोर्ला होस गर्नु है
लाली जोभान फूलले चोर्ला होस गर्नु है

आकाशमा जून हेर तिमीलाई हेर्दै छ
इन्द्रेणीले रङ्ग भोर्ला होस गर्नु है

 त्यो रुपको बयान क्यानभासमा उतारेर
चित्रकारले तस्विर कोर्ला होस गर्नु है

चन्चल त्यो  जवानीको सिको गर्ला नदी
उर्लिएर  पहाड फोर्ला होस गर्नु है

एकैपल म विनाको जीन्दगी त्यो बाची हेर
माया मेरो कति लाग्ला सम्झनामा साची हेर

सम्भव जस्तो लाग्छ भने म विनाको जीन्दगी नि
ढुंगाको मन होइन मेरो कमलै  छ भाची हेर

एक्लै हुदा तिमि अनि नयन त्यो रसाउदा
याद मेरो कति आउला ढुकढुकीमा जाची हेर

महसुस हुदा एकदिन तिमीलाई मेरो अभावको
तिम्रै समीप आउने छु म टुक्रेको मन गासी हेर

कहिलेकाहिँ ढिलो हुदा दोबाटोमा पर्खिनु है
कुर्दाकुर्दै पट्यार लागे नरिसाई फर्किनु है

ब्यस्तताले संयोगबस फोन नउठ्ला
बिर्सयाछैन याद आउछ बेस्सरी नझार्किनु है

तिम्रो प्रस्ताब स्वीकारेर गोदावरी आईन  भने
देख्दादेख्दै बीचबाटोमा लरक्क नतर्किनु है

पाखुरी हौ तिमि मेरो बिशाल लक्ष्य बोक्न सक्छौ
हिमाल ढाल्ने कोसिस गर्छु कमजोरभै नमर्किनु  है

समयको बेगले हामी टाढा हुदा पनि
कस्तुरीको बासनाझैँ माया सधै छर्किनु है


       - रा ... ति...   

उनमै  छ केहि खास भन्दैछ

बाकी सब बकवास भन्दैछ 

 जुन र तारा  फिक्का  लाग्छन् 

हेरेर उनलाई आकाश भन्दैछ 

एकै स्पर्शमा सुशोभित भएछु 

छोएर उनलाई बताश भन्दैछ 

उनकै चित्र कोर्न मन छ 

मेरो दिलको क्यानभास भन्दैछ 

दोबाटोमा कुरी बसे, तर्किएर गयौ तिमी 

बाटो छेके लागेन केहि, फर्किएर गयौ तिमि 

हिजो सम्म मुटुमा थिए, आज भुइमा पछारेर 

आलो घाउमा नुनचुक , छर्किएर गयौ तिमि 

तिम्रै लागि छाती फोर्न, नसक्नु नै गल्ति मेरो

तेसैले त बिना कारण , झर्किएर गयौ तिमि 

केवल काचको सिसामा नै, अडीएछ नाता हाम्रो 

समाल्न नै सकिनछु , चर्किएर गयौ तिमि